ലൈംഗിക ആഗ്രഹത്തിൽ വലിയ വ്യത്യാസമുള്ള ദമ്പതികൾ

ഒരു ദാമ്പത്യബന്ധത്തിൽ ഒരാൾക്ക് വളരെ ശക്തമായ ലൈംഗിക ആഗ്രഹവും മറ്റൊരാൾക്ക് വളരെ കുറഞ്ഞ ലൈംഗിക താൽപര്യമോ അലൈംഗികതയോ ഉണ്ടാകാം. ഇത് പലപ്പോഴും ബന്ധത്തിൽ വലിയ സമ്മർദ്ദം സൃഷ്ടിക്കാം. എന്നാൽ ഇതിന്റെ പേരിൽ ആരെയും കുറ്റപ്പെടുത്തേണ്ടതില്ല.

ഉയർന്ന ലൈംഗിക ആഗ്രഹമുള്ള വ്യക്തിയുടെ ആവശ്യം തെറ്റല്ല. അതുപോലെ, ലൈംഗിക താൽപര്യം കുറവുള്ളതോ ഇല്ലാത്തതോ ആയ വ്യക്തിയും തെറ്റുകാരനല്ല.

പ്രധാന ചോദ്യം “ആരാണ് ശരി?” എന്നതല്ല. “ഇരുവർക്കും ബഹുമാനവും സുരക്ഷയും സന്തോഷവും നിലനിർത്തിക്കൊണ്ട് ഈ ബന്ധം എങ്ങനെ മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകാം?” എന്നതാണ്.

1. ആദ്യം പ്രശ്നത്തെ വ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കുക

ലൈംഗിക ആഗ്രഹത്തിലെ വ്യത്യാസം മനസ്സിലാക്കാൻ ഇരുവരും തുറന്ന് സംസാരിക്കണം.

- ഒരാൾക്ക് എത്രത്തോളം ലൈംഗിക അടുപ്പം ആവശ്യമാണ്?

- മറ്റൊരാൾക്ക് എന്താണ് സുഖകരവും അസുഖകരവും?

- ലൈംഗിക താൽപര്യം എപ്പോഴും കുറവായിരുന്നോ, അതോ അടുത്തിടെ കുറഞ്ഞതാണോ?

- ലൈംഗിക ആകർഷണം ഇല്ലാത്തതാണോ, അതോ സാഹചര്യങ്ങൾ കാരണം താൽപര്യം കുറഞ്ഞതാണോ?

- ലൈംഗികതയ്ക്ക് പുറമെ ഓരോരുത്തർക്കും ബന്ധത്തിൽ എന്താണ് പ്രധാനപ്പെട്ടത്?

ഇത്തരം സംഭാഷണം കുറ്റപ്പെടുത്തലില്ലാതെ നടത്തണം.

2. സ്നേഹവും ലൈംഗികതയും വേർതിരിച്ച് കാണുക

സ്നേഹം പ്രകടിപ്പിക്കാൻ ലൈംഗികബന്ധം മാത്രമല്ല മാർഗം.

ചേർത്തുപിടിക്കൽ, ചുംബനം, കൈപിടിക്കൽ, ഒരുമിച്ച് സമയം ചെലവഴിക്കൽ, യാത്രകൾ, സംഭാഷണം, മാനസിക പിന്തുണ തുടങ്ങിയവയും ബന്ധത്തിലെ അടുപ്പം വർധിപ്പിക്കും.

എന്നാൽ ഇവ ഉപയോഗിച്ച് ഒരാളുടെ യഥാർത്ഥ ലൈംഗിക ആവശ്യം മറച്ചുവയ്ക്കാനും പാടില്ല. ഉയർന്ന ലൈംഗിക ആഗ്രഹമുള്ള പങ്കാളിയുടെ ആവശ്യവും ഗൗരവമായി പരിഗണിക്കണം.

3. സമ്മതവും അതിരുകളും ഏറ്റവും പ്രധാനമാണ്

ഒരാൾക്ക് ലൈംഗികബന്ധത്തിന് താൽപര്യമില്ലെങ്കിൽ നിർബന്ധിക്കരുത്.

“നീ എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ നീ സമ്മതിക്കണം” എന്നതുപോലുള്ള വൈകാരിക സമ്മർദ്ദവും ശരിയല്ല.

അതേസമയം, “നിനക്ക് സെക്സ് വേണമെന്നത് തെറ്റാണ്” എന്ന് പറഞ്ഞ് ഉയർന്ന ലൈംഗിക ആഗ്രഹമുള്ള പങ്കാളിയെ അപമാനിക്കുന്നതും ശരിയല്ല.

ഇരുവർക്കും സ്വന്തം ശരീരത്തെയും ആവശ്യങ്ങളെയും കുറിച്ച് തീരുമാനിക്കാനുള്ള അവകാശമുണ്ട്.

4. പരസ്പരം അംഗീകരിക്കാവുന്ന ഒത്തുതീർപ്പ്

ചില ദമ്പതികൾക്ക് ഇരുവർക്കും തൃപ്തികരമായ ഒരു പരിധി കണ്ടെത്താൻ കഴിയും.

ഉദാഹരണത്തിന്, ലൈംഗിക അടുപ്പത്തിന്റെ ആവൃത്തി കുറയ്ക്കുക, മറ്റ് തരത്തിലുള്ള ശാരീരിക അടുപ്പം വർധിപ്പിക്കുക, അല്ലെങ്കിൽ ഇരുവർക്കും സുഖകരമായ മറ്റു വഴികൾ കണ്ടെത്തുക.

എന്നാൽ “ഒത്തുതീർപ്പ്” എന്നത് ഒരാൾ നിരന്തരം മനസ്സില്ലാതെ ലൈംഗികബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെടുന്നതായിരിക്കരുത്.

5. അലൈംഗികതയെ ഒരു രോഗമായി കാണരുത്

ഒരാൾ അലൈംഗികനോ അലൈംഗികയോ ആണെങ്കിൽ, അയാൾക്ക് ലൈംഗിക ആകർഷണം മറ്റുള്ളവരെപ്പോലെ അനുഭവപ്പെടണമെന്നില്ല.

അത്തരം വ്യക്തിയെ “മാറ്റണം” അല്ലെങ്കിൽ “ശരിയാക്കണം” എന്ന സമീപനം ബന്ധത്തിന് കൂടുതൽ ദോഷം ചെയ്യാം.

പകരം, ഇരുവരുടെയും ആവശ്യങ്ങൾ യാഥാർഥ്യബോധത്തോടെ പരിഗണിക്കണം.

6. ലൈംഗിക ആഗ്രഹം പെട്ടെന്ന് കുറഞ്ഞതാണെങ്കിൽ

മുമ്പ് സാധാരണമായിരുന്ന ലൈംഗിക താൽപര്യം പെട്ടെന്ന് കുറഞ്ഞിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, അതിന് പല കാരണങ്ങളുണ്ടാകാം.

സമ്മർദ്ദം, ബന്ധത്തിലെ പ്രശ്നങ്ങൾ, ചില മരുന്നുകൾ, ഹോർമോൺ മാറ്റങ്ങൾ, മാനസിക സമ്മർദ്ദം, വേദന തുടങ്ങിയവ കാരണമാകാം.

അത്തരം സാഹചര്യത്തിൽ ആവശ്യമായാൽ ഡോക്ടറെയോ യോഗ്യതയുള്ള കൗൺസിലറെയോ സമീപിക്കുന്നത് പ്രയോജനകരമാണ്.

7. ഒത്തുതീർപ്പ് സാധ്യമല്ലെങ്കിൽ എന്ത് ചെയ്യാം?

എല്ലാ ദമ്പതികൾക്കും ഒരു പരിഹാരം കണ്ടെത്താൻ കഴിയണമെന്നില്ല.

ഉദാഹരണത്തിന്, ഒരാൾക്ക് സ്ഥിരമായ ലൈംഗികബന്ധം വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ടതും മറ്റൊരാൾക്ക് ലൈംഗികബന്ധം ഒരിക്കലും ആവശ്യമില്ലാത്തതുമാണെങ്കിൽ, ഇരുവർക്കും ദീർഘകാലം സന്തോഷത്തോടെ തുടരാൻ കഴിയുമോ എന്നത് ഗൗരവമായി ചിന്തിക്കണം.

ഇവിടെ പ്രധാനമായും മൂന്ന് വഴികൾ പരിഗണിക്കാം.

A. ബന്ധത്തിനുള്ളിൽ തന്നെ തുടരുക

നേട്ടങ്ങൾ:

- സ്നേഹവും കുടുംബബന്ധവും നിലനിർത്താം.

- ലൈംഗികതയ്ക്ക് പുറമെ ഉള്ള മാനസിക അടുപ്പം തുടരാം.

- പരസ്പരം അംഗീകരിക്കാവുന്ന ഒരു പുതിയ ബന്ധരീതി കണ്ടെത്താൻ കഴിയും.

അപകടസാധ്യതകൾ:

- ഒരാളുടെ ലൈംഗിക ആവശ്യം നിരന്തരം നിറവേറ്റപ്പെടാതെ വന്നാൽ നിരാശയും അസന്തോഷവും ഉണ്ടാകാം.

- മറുവശത്ത്, കുറഞ്ഞ താൽപര്യമുള്ള വ്യക്തിക്ക് നിരന്തരമായ സമ്മർദ്ദം അനുഭവപ്പെടാം.

- പ്രശ്നം തുറന്ന് സംസാരിക്കാതെ അടച്ചുവെച്ചാൽ പിന്നീട് വലിയ സംഘർഷമായി മാറാം.

ഇത് വിജയിക്കാൻ ആവശ്യമായത്:

- സത്യസന്ധമായ സംഭാഷണം

- വ്യക്തമായ അതിരുകൾ

- പരസ്പര സമ്മതം

- കുറ്റപ്പെടുത്തലില്ലാത്ത സമീപനം

- ആവശ്യമെങ്കിൽ ദമ്പതികളുടെ കൗൺസലിംഗ്

B. പരസ്പര സമ്മതത്തോടെ മറ്റൊരു ബന്ധക്രമം

ചില ദമ്പതികൾക്ക് consensual non-monogamy/open relationship പോലുള്ള ഒരു ബന്ധക്രമം പരിഗണിക്കാം. അതായത്, ഇരുവരുടെയും അറിവോടും വ്യക്തമായ സമ്മതത്തോടും കൂടി ബന്ധത്തിന് പുറത്തുള്ള ലൈംഗികമോ പ്രണയപരമോ ആയ ബന്ധങ്ങൾക്ക് അനുവാദം നൽകുക.

എന്നാൽ ഇത് എല്ലാവർക്കും അനുയോജ്യമല്ല.

സാധ്യമായ നേട്ടങ്ങൾ:

- വലിയ ലൈംഗിക വ്യത്യാസം ചില സാഹചര്യങ്ങളിൽ കൈകാര്യം ചെയ്യാൻ സഹായിക്കാം.

- ഉയർന്ന ലൈംഗിക ആവശ്യമുള്ള പങ്കാളിക്ക് സ്വന്തം ആവശ്യം നിറവേറ്റാനുള്ള മറ്റൊരു മാർഗം ലഭിക്കാം.

- പ്രധാന ദാമ്പത്യബന്ധം നിലനിർത്താൻ ചില ദമ്പതികൾക്ക് ഇത് സഹായകരമാകാം.

അപകടസാധ്യതകൾ:

- അസൂയയും സുരക്ഷിതത്വക്കുറവും ഉണ്ടാകാം.

- വികാരപരമായ ബന്ധങ്ങൾ പ്രതീക്ഷിച്ചതിലും കൂടുതൽ ആഴത്തിലാകാം.

- വിശ്വാസപ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം.

- നിയമപരവും കുടുംബപരവുമായ സങ്കീർണ്ണതകൾ ഉണ്ടാകാം.

- ഒരാൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ സമ്മതിക്കാത്തപ്പോൾ മറ്റൊരാൾ സമ്മർദ്ദം ചെലുത്തിയാൽ ബന്ധം കൂടുതൽ തകരാം.

ഇത് പരിഗണിക്കണമെങ്കിൽ:

- ഇരുവരും സ്വതന്ത്രമായി സമ്മതിച്ചിരിക്കണം.

- “ബന്ധം നഷ്ടപ്പെടുമോ” എന്ന ഭയത്തിൽ ഒരാൾ സമ്മതിക്കരുത്.

- ആരുമായി, എന്തുതരം ബന്ധം, എന്തൊക്കെ അനുവദനീയമാണ് എന്നതിൽ വ്യക്തമായ ധാരണ വേണം.

- സുരക്ഷിതമായ ലൈംഗിക പെരുമാറ്റത്തെക്കുറിച്ച് വ്യക്തമായ നിയമങ്ങൾ വേണം.

- പിന്നീട് അഭിപ്രായം മാറ്റാനുള്ള അവകാശം ഇരുവർക്കും ഉണ്ടായിരിക്കണം.

- സാധ്യമെങ്കിൽ ഇത്തരം ബന്ധക്രമങ്ങളിൽ പരിചയമുള്ള കൗൺസിലറുടെ സഹായം തേടുന്നത് നല്ലതാണ്.

ഒളിച്ചുള്ള affair ഇതിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമാണ്. പങ്കാളിയുടെ അറിവോ സമ്മതമോ ഇല്ലാതെ മറ്റൊരു ലൈംഗികബന്ധം ആരംഭിക്കുന്നത് “open relationship” അല്ല; അത് വിശ്വാസലംഘനമായി മാറാം.

C. വേർപിരിയൽ അല്ലെങ്കിൽ വിവാഹമോചനം

ചിലപ്പോൾ സ്നേഹം ഉണ്ടായിരുന്നാലും അടിസ്ഥാന ആവശ്യങ്ങളിൽ വലിയ പൊരുത്തക്കേട് ഉണ്ടാകാം.

ഒരാൾക്ക് ലൈംഗികബന്ധം ബന്ധത്തിന്റെ അനിവാര്യ ഘടകമാകുകയും മറ്റൊരാൾക്ക് അതിൽ യാതൊരു താൽപര്യവുമില്ലാതിരിക്കുകയും ചെയ്താൽ, ദീർഘകാലം ഇരുവരെയും അസന്തുഷ്ടരാക്കുന്ന ഒരു ബന്ധം തുടരുന്നതിനേക്കാൾ വേർപിരിയൽ ചില സാഹചര്യങ്ങളിൽ കൂടുതൽ ആരോഗ്യകരമായ തീരുമാനമായേക്കാം.

സാധ്യമായ നേട്ടങ്ങൾ:

- നിരന്തരമായ ലൈംഗിക സമ്മർദ്ദം അവസാനിപ്പിക്കാം.

- ഇരുവർക്കും സ്വന്തം ആവശ്യങ്ങൾക്ക് അനുയോജ്യമായ ജീവിതം തിരഞ്ഞെടുക്കാം.

- ഭാവിയിൽ കൂടുതൽ അനുയോജ്യമായ പങ്കാളിയെ കണ്ടെത്താനുള്ള അവസരം ലഭിക്കാം.

- നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന വഴക്കുകളും കുറ്റപ്പെടുത്തലുകളും ഒഴിവാക്കാം.

അപകടസാധ്യതകൾ:

- മാനസിക വേദനയും ഏകാന്തതയും ഉണ്ടാകാം.

- കുട്ടികളുണ്ടെങ്കിൽ അവരുടെ കാര്യത്തിൽ പ്രത്യേക ശ്രദ്ധ ആവശ്യമാണ്.

- സാമ്പത്തികവും കുടുംബപരവുമായ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം.

- വർഷങ്ങളായി ഉണ്ടായിരുന്ന ബന്ധം അവസാനിപ്പിക്കുന്നതിന്റെ ദുഃഖം ഉണ്ടാകാം.

വേർപിരിയൽ പരിഗണിക്കുന്നതിന് മുമ്പ്:

- പ്രശ്നത്തെക്കുറിച്ച് സത്യസന്ധമായി സംസാരിക്കുക.

- സാധ്യമായ ഒത്തുതീർപ്പുകൾ പരിശോധിക്കുക.

- ആവശ്യമെങ്കിൽ ദമ്പതികളുടെ കൗൺസലിംഗ് പരീക്ഷിക്കുക.

- ഇരുവരുടെയും യഥാർത്ഥ ആവശ്യങ്ങൾ അംഗീകരിക്കുക.

- ഭീഷണി, നിർബന്ധം, പ്രതികാരം എന്നിവ ഒഴിവാക്കുക.

8. ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ചോദ്യം

അവസാനം ഓരോ ദമ്പതികളും സ്വയം ചോദിക്കേണ്ട ചില ചോദ്യങ്ങളുണ്ട്:

“എനിക്ക് എന്താണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ ആവശ്യം?”

“എന്റെ പങ്കാളിക്ക് എന്താണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ ആവശ്യം?”

“എനിക്ക് സമ്മർദ്ദമില്ലാതെ എന്ത് നൽകാൻ കഴിയും?”

“എന്റെ പങ്കാളിക്ക് സമ്മർദ്ദമില്ലാതെ എന്ത് നൽകാൻ കഴിയും?”

“ഇങ്ങനെ തന്നെ അടുത്ത അഞ്ച് വർഷം ജീവിക്കാൻ ഞങ്ങൾക്ക് കഴിയുമോ?”

ഈ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് സത്യസന്ധമായി ഉത്തരം പറയുമ്പോൾ ബന്ധത്തിന്റെ ഭാവിയെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ വ്യക്തത ലഭിക്കും.

ലൈംഗിക ആഗ്രഹത്തിലെ വലിയ വ്യത്യാസം ഒരു ദാമ്പത്യബന്ധത്തിന്റെ പരാജയമല്ല. എന്നാൽ അത് അവഗണിക്കേണ്ട വിഷയവുമല്ല.

ചില ദമ്പതികൾക്ക് ഒത്തുതീർപ്പിലൂടെ മുന്നോട്ട് പോകാം. ചിലർക്ക് പരസ്പര സമ്മതത്തോടെയുള്ള മറ്റൊരു ബന്ധക്രമം അനുയോജ്യമാകാം. ചില സാഹചര്യങ്ങളിൽ വേർപിരിയലാണ് ഇരുവർക്കും കൂടുതൽ ആരോഗ്യകരമായ വഴി.

ഏത് വഴിയെടുത്താലും നാല് കാര്യങ്ങൾ അടിസ്ഥാനമായിരിക്കണം:

സമ്മതം — സത്യസന്ധത — പരസ്പര ബഹുമാനം — വ്യക്തമായ അതിരുകൾ.

ഒരാളെ ലൈംഗികബന്ധത്തിന് നിർബന്ധിക്കാതെയും മറ്റൊരാളുടെ ലൈംഗിക ആവശ്യത്തെ അപമാനിക്കാതെയും തീരുമാനമെടുക്കാൻ കഴിയുമ്പോഴാണ് ഇരുവർക്കും നീതിയുള്ള പരിഹാരം കണ്ടെത്താൻ കഴിയുക.

അവസാനമായി, ഒരു ബന്ധം നിലനിർത്തുക എന്നത് മാത്രമല്ല ലക്ഷ്യം. ഇരുവരും സ്വന്തം മാന്യതയും സ്വാതന്ത്ര്യവും നഷ്ടപ്പെടുത്താതെ ജീവിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒരു ബന്ധം കണ്ടെത്തുക എന്നതാണ് യഥാർത്ഥ ലക്ഷ്യം.